Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
266 – 270 of 500 பாடல்கள்
ஒருத்தலொடு
இரும்புலி பொரூஉம் நாடன்
உடைமையம் மன்ற
தனநீ நய்ந்தோள் கண்ணே.
அடுக்கத்து வில்லோர் மாற்றி
கவரும் குன்ற நாடன்
கூந்தலைப் பேணிப்
சொல்லும் தேறுதல் செத்தே.
சிறுதினை ய்ணீஇய கானவர்
உயர்சிமைக் கேழல் உறங்கும்
நாடன் பிரிதல்
மோநம் விட்டுத் துறந்தே.
செறுவில் தோன்றும் நாடன்
அவண்உறை நீடின் நேர்வளை
ஈர் ஓதி நீயழத்
இழக்குவென் மடமை யானே.
கானவர் கொய்தனர் பொய்ரும்
குன்றத்துப் புலம்புகொள் நெடுவரை
கலிழுநோய் செத்துத்
தனர்நம் காத லோரே.
