Thirukural
678 of 1330 – திருக்குறள் 678 of 1330
678 of 1330 – திருக்குறள் 678 of 1330
குறள் பால் : பொருட்பால். குறள் இயல் : அமைச்சியல். அதிகாரம் : வினைசெயல்வகை.
வினையான் வினையாக்கிக் கோடல் நனைகவுள்
யானையால் யானையாத் தற்று.
Translation:
By one thing done you reach a second work’s
accomplishment;
accomplishment;
So furious elephant to snare its fellow
brute is sent.
brute is sent.
Explanation:
To make one undertaking the means of
accomplishing another (similar to it) is like making one rutting elephant the
means of capturing another.
accomplishing another (similar to it) is like making one rutting elephant the
means of capturing another.
கலைஞர் உரை:
ஒரு செயலில் ஈ.டுபடும்போது, அச்செயலின் தொடர்பாக மற்றொரு செயலையும் முடித்துக் கொள்வது ஒரு யானையைப் பயன்படுத்தி மற்றொரு யானையைப் பிடிப்பது போன்றதாகும்.
[ads-post]
மு.வ உரை:
ஒரு செயலைச் செய்யும் போது அச் செயலால் மற்றொரு செயலையும் செய்து முடித்துக் கொள்ளல், ஒரு யானையால் மற்றொரு யானையைப் பிடித்தலைப் போன்றது.
சாலமன் பாப்பையா உரை:
ஒரு செயலைச் செய்யும்போதே இன்னொரு செயலையும் செய்து கொள்வது மதநீர் வழியும் யானையால் இன்னொரு யானையைப் பிடிப்பது போலாம்.
மணக்குடவர் உரை:
ஒரு வினையால் பிறிதொரு வினையைச்
செய்து கொள்வது, ஒரு
மதயானையால் பிறிதொரு மதயானையைப் பிணித்தாற்போலும். இது தமக்கு ஒரு பகைவர் தோன்றினால்
அவர்க்குப் பகையாயினாரை அவரோடு பகைக்குமாறு பண்ணுவார் பக்கல் பகையாய் வருவாரில்லை
யென்றது.
செய்து கொள்வது, ஒரு
மதயானையால் பிறிதொரு மதயானையைப் பிணித்தாற்போலும். இது தமக்கு ஒரு பகைவர் தோன்றினால்
அவர்க்குப் பகையாயினாரை அவரோடு பகைக்குமாறு பண்ணுவார் பக்கல் பகையாய் வருவாரில்லை
யென்றது.
பரிமேலழகர் உரை:
வினையான் வினை ஆக்கிக்கோடல் – செய்கின்ற
வினையாலே அன்னது பிறிதும் ஓர் வினையை முடித்துக்கொள்க; நனைகவுள்
யானையால் யானை யாத்தற்று
– அது மதத்தான் நனைந்த கபோலத்தினையுடைய யானையாலே அன்னது பிறிதுமோர் யானையைப்
பிணித்ததனோடு ஒக்கும். (பிணித்தற்கு
அருமைதோன்ற ‘நனைகவுள்‘ என்பது பின்னும்
கூறப்பட்டது. தொடங்கிய
வினையானே பிறிதும் ஓர் வினையை முடித்தற்கு உபாயம் ஆமாறு எண்ணிச் செய்க. செய்யவே. அம் முறையான்
எல்லா வினையும் எளிதில் முடியும் என்பதாம்.)
வினையாலே அன்னது பிறிதும் ஓர் வினையை முடித்துக்கொள்க; நனைகவுள்
யானையால் யானை யாத்தற்று
– அது மதத்தான் நனைந்த கபோலத்தினையுடைய யானையாலே அன்னது பிறிதுமோர் யானையைப்
பிணித்ததனோடு ஒக்கும். (பிணித்தற்கு
அருமைதோன்ற ‘நனைகவுள்‘ என்பது பின்னும்
கூறப்பட்டது. தொடங்கிய
வினையானே பிறிதும் ஓர் வினையை முடித்தற்கு உபாயம் ஆமாறு எண்ணிச் செய்க. செய்யவே. அம் முறையான்
எல்லா வினையும் எளிதில் முடியும் என்பதாம்.)
