அகத்தியர் பன்னிருகாண்டம் (12000):
பாடல் 1 — காப்பு
பாடல்
ஆதியென்ற கணேசருட பாதம்போற்றி
அப்பனே மனோன்மணியாள் கமலம்போற்றி
சோதியெனுஞ் சுடரொளியே சொரூபாபோற்றி
சொற்கபதி நான்முகன்றன் பாதம்போற்றி
விதியெனும் வயித்தியர்கள் பிழைக்கவென்று
வகுத்திட்டேன்பன்னிரெண்டு காண்டந்தன்னை
நீதியுடன் ஆயிரத்துக்கொரு காண்டந்தான்
நிகழ்த்தினேன் மாணாக்கள் பிழைக்கத்தானே.
உரைநடை விளக்கம்:
இது நூலின் தொடக்கத்தில் அமைந்துள்ள காப்புப் பாடலாகும். எந்த நல்ல முயற்சியையும் இறைவணக்கத்துடன் தொடங்குவது தமிழ்ச் சான்றோர் மரபு. அந்த மரபின்படி ஆசிரியர் முதலில் விநாயகரின் திருவடிகளை வணங்குகிறார். பின்னர் அருளும் ஞானமும் வழங்கும் மனோன்மணி அம்பிகையின் தாமரைப் போன்ற திருவடிகளைப் போற்றுகிறார்.
அனைத்திலும் ஒளிரும் பரம்பொருளின் திருவுருவத்தையும், சொற்களுக்கும் அறிவுக்கும் தலைவனாக விளங்கும் நான்முகப் பிரம்மனின் பாதங்களையும் அவர் வணங்குகின்றார். இவ்வாறு தெய்வங்களைப் போற்றி, மனிதர்களின் விதிப்பயனால் உண்டாகும் துன்பங்களை நீக்கி வாழ்வை நல்வழிப்படுத்தும் நோக்கில் இந்நூலை இயற்றியதாக ஆசிரியர் கூறுகிறார்.
பன்னிரண்டு காண்டங்களாக அமைந்த இந்நூலில், ஒவ்வொரு காண்டமும் ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்டதாக வகுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நூலைக் கற்று அதன் நெறிகளை உணர்ந்து மாணவர்களும் மக்களும் பயன் பெற்று வாழ வேண்டும் என்பதே ஆசிரியரின் உயர்ந்த நோக்கமாகும்.
கருத்துச் சுருக்கம்:
இறையருளை வேண்டி தொடங்கப்படும் இந்நூல், மனித வாழ்க்கையைச் செம்மைப்படுத்தும் அறிவையும் நல்வழியையும் வழங்குவதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
