Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
496 – 500 of 500 பாடல்கள்
புலம்பக் கார்கலித்து அலைப்பப்
நின்பிரிந்து உறைநர்
யாக வந்தனர்
கூந்தலும் பூவிரும் புகவே.
புற்றம் ஈயல் பகர
மறுப்பக் கார்தொடங் கின்றே
அரிவைநின் உள்ளிப்
குருசில் வந்த மாறே.
நெடுங்கண் வாள்வனப்பு உற்றன
யானை வேந்துதொழில் விட்டென
நெடுந்தேர் கடைஇ
நாடன் வந்த மாறே.
கொண்ட கானம் காணின்
பெரிதென அரும்தொழிற்கு அகலாது
ஆல்நம் காதலர்
கிளவிநின் ஆய்நலம் கொண்டே.
நெடுஞ்சுனைக் குவளை போலத்
பெற்றன இவட்கே வெல்போர்
பாசறை நீடிய
தோன்றல்நீ வந்த மாறே.
