Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
41 – 45 of 500 பாடல்கள்
முதலையொடு
பொய்கைத்து அவனூர்என்ப அதனால்
உணர்ந்தோர் மேனி
செய்யும் ஊர்கிழ வோனே.
ஊரநின் மானிழை யரிவை
மலிர்நிறை யன்னநின்
விலக்கல் தொடங்கி யோளே.
அன்ன பார்ப்புப் பலதுஞ்சும்
ஊர நின்னினும்
பொய்யன் பல்சூ ளினனே.
இளம்பார்ப்புத்
நோக்கி வளர்ந்திசின் ஆஅங்கு
ஐயநின் மார்பே
ஒழுகுமதி அறனுமார் அதுவே.
ஆயின் மணிநிறங் கொள்ளும்
தன்றுநின் ஊரே
தனவால் மகிழ்நஎன் கண்ணே.
