Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
311 – 315 of 500 பாடல்கள்
விளிப்பினும்
செல்வோர் ஆறுநனி வெரூஉம்
தனரே காதலர்
கொல்என நினையும்என் நெஞ்சே.
டாயினும் அறஞ்சா லியரோ
புற்ற அருவிக்
என்னையை மறிந்த குன்றே.
அவலமொடு உயிர்செலச் சாஅய்ப்
நெஞ்சம் படர் அடக் கலங்க
விலங்கிய வைப்பின்
தனள்நம் காத லோனே
காக்கையொடு கழுகுவிசும்பு அகலச்
யானை ஆள்வீழ்துத் திரித்ரும்
அருஞ்சுரம் என்பநம்
முனிநர் சென்ற ஆறே.
கேளார் சேயர் என்ப
செல்லல் உறீஇக்
சோலைக் காடுஇறந் தோரே.
