Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
நெற்கட்டும்
புகழும் பெருவாழ்வும் – ஊரும்
வாழ்நாளும் வஞ்சமில்லார்க் கென்றும்
தாமரையாள் தான்.
புதைத்துவைத்துக்
மானிடரே கேளுங்கள் – கூடுவிட்டுங்(கு)
போயினபின் யாரே அனுபவிப்பார்
அந்தப் பணம்.
பூக்குமே
மூலி படருமே – மூதேவி
வாழ்வளே சேடன் குடிபுகுமே
சொன்னார் மனை.
ஊருக் (கு) அழகுபாழ் – மாறில்
பில்லா உடம்புபாழ் (😉 பாழே
இல்லா மனை.
அழிந்து மதிகெட்டுப் – போனதிசை
கள்ளனாய் ஏழ்பிறப்பும் தீயனாய்
பொல்லனாம் நாடு.
