Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
181 – 185 of 500 பாடல்கள்
ஆடிய பொய்யா மகளிர்
வெண்மணல் குரவை நிறூஉந்
கொண்கன் நல்கி
அம்மஇவ் அழுங்கள் ஊரே.
விரைஇக்
நறுந்தார் கமழும் மார்பன்
கடவுள் அல்லன்
கண்டுஇவள் அணங்கி யோனே.
நாடன் நல்வய லூரன்
சேர்ப்பன் பிரிந்தெனப் பண்டையிற்
வருதி கையறு மாலை
நெய்தலும் கூம்பக்
வரினும் களைஞரோ இலரே.
குருகுஇளங் கானல் அல்கும்
தன்றுஅவர் ஊரே
பெரிதுஎமக்கு அவருடை நட்பே.
உறைக்கும் எயிறுகெழு துவர்வாய்
அவ்வளைக் குறுமகள்
தன்ன தீங்கிள வியனே.
