Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
221 – 225 of 500 பாடல்கள்
யன்னஎன் ஆய்கவின் தொலைய
மேனி பசப்பச்
என்பதம் மலைகெழு நாடே.
உறையும் நறுந்தண் மார்வன்
இனி வாரா மாறுகொல்
ஓதிஎன் நுதல்பசப் பதுவே.
இழியக் கோடல் நீடக்
பிரிந்தோர் கையற நலியும்
வடந்தை அச்சிரம்
தனர்நம் காத லோரே.
கொண்ட மாமலை வெற்பில்
அருவி நம்மோடு ஆடல்
மன்ஆல் அவர்க்கினி
ஆகுதல் மருண்டனென் யானே.
நிவந்த பனிமலர்க் குவளை
கமழும் கூந்தல் மெல்லியல்
ஒண்ணுதல் பசத்தல்
கொல்நம் காத லோரே.
