Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
276 – 280 of 500 பாடல்கள்
நறைக்கொடி கொண்டு வியலறைப்
இளமழை புடைக்கும் நாட
ஆயினும் வரைந்தனை சென்மோ
வேங்கை மலரும்
நாடன் பெண்டெனப் படுத்தே.
மந்தி கடுவனோடு உகளும்
நாடநின் மொழிவல் என்றும்
நீத்தல் என்இவள்
குவளையின் அமர்த்த கண்ணே.
கழைக்கோல்
வன்பரழ் பாய்ந்தன இலஞ்சி
தூண்டிலின் நிவக்கும் நாடன்
மறவா நோய்தந்து
தண்டா நலங்கொண் டனனே.
மேய்ந்த மந்தி துணையோடு
உகளும் நாட நீவரின்
ததுஎம் ஊரே
சேரி அலராம் கட்டே.
ஈர்ங்கழை ஏறிச் சிறுகோல்
பதுபோல தோன்றும் நாட
நீஎனக் கேட்டுயான்
அல்லனோ அஃதென் யாய்க்கே.
