Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
306 – 310 of 500 பாடல்கள்
இறப்பின்
அல்குல் அவ்வரி வாடக்
இனைகுவள் பெரிதே
கூந்தல் மாஅ யோளே.
அருஞ்சுரம் செலவயர்ந் தனையே
கொண்கநின் பொருளே
யன்னநின் துணைபிரிந்து வருமே.
லோள்வயின்
ஆயினும் நன்றே விரியிணர்க்
எறுழ் ஒள்வி தாஅய
மாமலை பிரிந்தெனப் பிரிமே.
தனையால் நீயே நன்று
உறைவி கடுஞ்சூல் சிறுவன்
காண்டலின் இனிதோ
நாடநீ இறந்துசெய் பொருளே.
அல்குல்
மெல்தோள் இழைநிலை நெகிழப்
வல்லுவை ஆயின்
விடலை இவள் ஆய்நுதற் கவினே.
