Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
331 – 335 of 500 பாடல்கள்
மராஅத்து வைகிசினை வான்பூ
செல்லுநர் ஒழிந்தோர் உள்ள
கம்ழும் வெற்பின்
என்பஅவர் சென்ற ஆறே.
மன்ற தாமே விறன்மிசைக்
கானத்.ட பண்பின் மாக்கணம்
காதலிப் பிரிதல்
ஐய என்னா தவ்வே.
கொல்லோ தாமே அவண
நன்னாட்டுப் புள்ளீனப் பெர்ந்தோடு
துணைபுணர்ந்து உறைதும்
பிந்துறைதி என்னா தவ்வே.
நீடிய கல்வாய் கடத்திடைப்
நெஞ்சம் பின்செலச் சென்றோர்
வலியர் மன்ற
உண்கண் அழப்பிர்ந் தோரே.
ரன்ன வெவிய எருவை
மருங்கில் கடுமுடை யார்க்கும்
கடிய என்ப
இவன் வருநர் சென்ற ஆறே.
