Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
371 – 375 of 500 பாடல்கள்
பத்து.
குன்றம் படுமழை தலைஇச்
இனிய வாகுக தில்ல
இதுவெனத் தெளிந்தஎன்
குறுமகள் போகிய சுரனே.
தேற்றிய வஞ்சினக் காளையொடு
மூதூர் அலரெழச்
குன்றம் இறந்தஎன் மகளே.
எய்துக
பிழைட்த கவைக்கோட்டு முதுகலை
அணைதர ஆண்குரல் விளிக்கும்
என்மகள் உய்த்த
வல்வில்விடலை தாயே.
முன்பின் காளை காப்ப
புகாக் கூந்தலள்
அறியாக் காடுஇறந் தோளே.
நோக்கின் நலம்வரு சுடர்நுதல்
எடுத்த பைங்கிளி என்றிவை
காண்தொறும் கலங்க
ளோஎன் பூங்க ணோளே.
