Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
86 – 90 of 500 பாடல்கள்
நண்ணி இமிழும் ஊர
இவன் நல்குதல் அரிது
மடந்தையொடு தலைப்பெய் தீமே.
குணிலா மாங்கனி யுதிர்க்கும்
ஊரைநின் மனையோள்
புலக்கும் எம்மைமற் றெவனோ.
யூரனை எவ்வை எம்வயின்
வேண்டுதும் என்ப
போல்யாம் அதுவேண் டுதுமே.
பெரி தளிக்கும் என்ப பழனத்து
தாதூதும் ஊரன்
விரும்பின்று அவள்தன் பண்பே.
டனகொல்
மாண்குணம் மகிழ்நன்கொண் டான்கொல்
தாகலும் அறியாள்
புலக்கும்அவன் புதல்வன் தாயே.
