Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
271 – 275 of 400 பாடல்கள்
சேர்ந்தார்
அஞ்சி உலைதலும் உண்டோ?
சுணங்கின் ஒளியிழாய் ! ‘கூரிது
வலியநன் கொம்பு‘.
கொண்டேனை
ஆங்கே மதித்துணர்வர் – ஆய்ந்த
கதுப்பினாய் ! நாடின ‘நெய்பெய்த
பெய்து விடும்‘.
அல்லுறினும்
வேண்டுதும் என்பது உரையற்க
மார்ப! பொருள்தக்கார் ‘வேண்டாமை
தெல்லாம் தரும்‘.
வினைசெய் திருந்தார்க்(கு) உதவடுத்தல்
நின்றதன் கன்று ‘முலையிருப்பத்
தான்சுவைத் தற்று‘.
நோக்கித்
உரைப்பாரைக்கொன் (று) ஆகாத தில்லை
மன்னர்க்(கு) உயிரன்ன ரேனும்
