Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
391 – 395 of 400 பாடல்கள்
இற்பிறப்பும் எல்லாம் – உளவாய்
மாறுமஃ தின்மையால் ‘கூற்றம்
அறிவாரோ இல்‘.
வந்த வளமைத்(து)அங்(கு) – உண்டது
திச்சென்(று) அறிதலால் ‘தன்னாசை
புக்கு விடும்‘.
துணையும்தாம்
உணரார் சிறிதினால் செம்மாந்து
வாழார் பதிமகிழ்ந்து வாழ்வாரே
செல்குவை
! இன்றிழிவை யாயினாய் – சென்னெஞ்சே!
நீயும் இனிதுரைத்துச் சாவாதே
நீக்கித்
தொடர்ப்பாடு எவன்கொல்? –கறங்கருவி
வீழும் மலைநாட ? அஃதன்றோ
