அகநானூறு பாடல் – 4: “முல்லை திணை – தோழி தலைவியிடம் கூறியது.”

அகநானூறு – பாடல் 4:

அகநானூற்றின் அடுத்த பாடலாக பாடல் 4 தேர்வு செய்யப்படுகிறது. இது குறுங்குடி மருதனார் பாடிய முல்லைத் திணைப் பாடல்; “தோழி தலைமகளைப் பருவம் காட்டி வற்புறுத்தியது” என்பது இதன் துறை.

பாடல் – 4:

பாடியவர்: குறுங்குடி மருதனார்
திணை: முல்லை
கூற்று: தோழி தலைவியிடம் கூறியது
துறை: தலைவன் திரும்பி வரும் கார்ப்பருவத்தைச் சுட்டி, தலைவியை ஆற்றுவித்தல்
தொகுதி: களிற்றியானை நிரை

மூலப்பாடல்:

முல்லை வைந்நுனை தோன்ற இல்லமொடு
பைங்காற் கொன்றை மென்பிணி யவிழ
விரும்புதிரித் தன்ன மாவிரு மருப்பிற்
பரலவ லடைய விரலை தெறிப்ப
மலர்ந்த ஞாலம் புலம்புபுறக் கொடுப்பக்
கருவி வானங் கதழுறை சிதறிக்
கார்செய் தன்றே கவின்பெறு கானம்
குறங்குளைப் பொலிந்த கொய்சுவற் புரவி
நரம்பார்த் தன்ன வாங்குவள் பரியப்
பூத்த பொங்கர்த் துணையொடு வதிந்த
தாதுண் பறவை பேதுற லஞ்சி
மணிநா வார்த்த மாண்வினைத் தேரன்
உவக்காண் டோன்றுங் குறும்பொறை நாடன்
கறங்கிசை விழவி னுறந்தைக் குணாது
நெடும்பெருங் குன்றத் தமன்ற காந்தட்
போதவி ழலரி னாறு
மாய்தொடி யரிவைநின் மாணலம் படர்ந்தே.

எளிய உரைநடை விளக்கம்:

தோழி தலைவியிடம் கூறுகிறாள்:

“தோழியே! முல்லைக் கொடிகளில் கூரிய அரும்புகள் தோன்றுகின்றன. இல்லம் மரங்களும் பசுமையான காம்புகளைக் கொண்ட கொன்றை மரங்களும் தங்கள் மென்மையான அரும்புகளை விரிக்கின்றன. இரும்பை முறுக்கியது போன்ற வலிமையான கொம்புகளைக் கொண்ட ஆண் மான்கள் கற்கள் நிறைந்த பள்ளங்களில் துள்ளி விளையாடுகின்றன.

நீண்ட காலமாக வறட்சியால் வருந்திய நிலம் இப்போது தன் துயரத்தை நீக்கிக் கொண்டு புத்துயிர் பெற்றுள்ளது. இடியும் மின்னலும் கொண்ட கருமேகங்கள் மழையைப் பொழிகின்றன. மழையால் காடு முழுவதும் புதிய அழகைப் பெற்றுள்ளது. இதுவே நம் தலைவன் வருவதாகச் சொல்லிச் சென்ற கார்ப்பருவம்.

பூத்த சோலைகளில் தங்கள் துணையுடன் வாழும் பூந்தாதை உண்ணும் வண்டுகள் அஞ்சாதபடி, தேரோட்டி தனது தேரின் மணிகளின் நாவுகளை கட்டியுள்ளான். குதிரைகளின் கடிவாளங்கள் தளர்த்தப்பட்டுள்ளன; அவை விரைந்து ஓடுகின்றன.

தோழியே! அந்தச் சிறிய மலைநாட்டின் தலைவன், விழாக்கள் முழங்கும் உறந்தை நகரத்தின் கிழக்குப் பகுதியில் இருந்து நம்மை நோக்கி வருகிறான். உயர்ந்த மலைகளில் மலர்ந்த காந்தள் மலர்களின் மணத்தைப் போன்ற உன் அழகை நினைத்துக்கொண்டே அவன் வருகிறான்.

ஆகவே, நீ வருந்த வேண்டாம்; நம் தலைவன் விரைவில் வந்து சேருவான்.”

பாடலின் மையக்கருத்து:

இப்பாடலின் மையம் “பிரிந்த தலைவன் வாக்களித்த காலம் வந்துவிட்டது; எனவே அவன் நிச்சயம் திரும்புவான்” என்பதாகும்.

போருக்காகப் பிரிந்து சென்ற தலைவன், கார்ப்பருவம் தொடங்கியவுடன் திரும்புவதாகச் சொல்லிச் சென்றிருக்கிறான். கார்ப்பருவம் வந்ததற்கான அறிகுறிகளாக முல்லை அரும்புகள், கொன்றை மலர்கள், மான்களின் துள்ளல், மேகங்கள், மழை, பசுமை ஆகியவற்றைத் தோழி தலைவிக்குக் காட்டுகிறாள்.

இலக்கியச் சிறப்புகள்:

1. முல்லைத் திணையின் இயற்கை அழகு:

முல்லை, இல்லம், கொன்றை, இரலை மான், மேகம், மழை, வண்டுகள், காந்தள் மலர் போன்ற முல்லைத் திணைக்குரிய பல கருப்பொருள்கள் பாடலில் இயல்பாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

2. கார்ப்பருவத்தின் காட்சிப்படிமம்:

“கருவி வானங் கதழுறை சிதறிக் / கார்செய் தன்றே கவின்பெறு கானம்” என்ற பகுதி, இடியுடன் கூடிய மேகங்கள் மழையைப் பொழிந்து வறண்ட நிலத்தை அழகிய பசுமைக் காடாக மாற்றும் காட்சியை உருவாக்குகிறது.

3. இயற்கை = தலைவியின் மனநிலை:

மழை பெய்து காடு புத்துயிர் பெறுவது, தலைவனின் வருகையை எதிர்பார்த்து வாடிய தலைவியின் மனமும் விரைவில் மகிழ்ச்சியடையப் போவதற்கான மறைமுக அறிகுறியாக அமைகிறது.

4. தேரின் மணிகளை கட்டுதல்:

வண்டுகள் பூந்தாதை உண்ணிக் கொண்டிருக்கும்போது அவை அஞ்சாமல் இருக்க, தேரோட்டி மணிகளின் நாவுகளை கட்டுகிறான். இது சங்ககால மனிதர்களின் இயற்கையுடனான இணக்கமான வாழ்வியலை மிக நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

5. தலைவனின் அன்பு:

தலைவன் போரிலிருந்து திரும்பும்போது கூட, தலைவியின் அழகை நினைத்துக்கொண்டே வருகிறான் என்று தோழி கூறுகிறாள். இதனால் பிரிவிலும் நிலைத்திருக்கும் காதல் வெளிப்படுகிறது.

இன்றைய வாழ்க்கைக்கான சிந்தனை:

காத்திருப்பது என்பது வெறும் காலத்தை கடத்துவது அல்ல; நம்பிக்கையுடன் எதிர்பார்ப்பதும் ஒரு வகையான அன்பே.

இந்தப் பாடலில் இயற்கை மாற்றம் தலைவனின் வருகைக்கான நம்பிக்கையாக மாறுகிறது. நீண்ட பிரிவுக்குப் பிறகு வரும் ஒருவரின் வருகை, வறண்ட நிலத்தில் பெய்யும் முதல் மழையைப் போல மனதிற்கு புத்துயிர் அளிக்கிறது.

ஒரு வரியில் பாடல்:

“கார்மழை வந்து கானத்தை மலரச் செய்தது போல, தலைவனின் வருகை தலைவியின் வாடிய உள்ளத்தை மலரச் செய்யும்.”