அகநானூறு – பாடல் 2:
பாடியவர்: கபிலர்
திணை: குறிஞ்சி
கூற்று / துறை: பகற்குறிக்கண் செறிப்பு அறிவுறீஇத் தோழி வரைவு கடாவியது
தொகுப்பு: களிற்றியானை நிரை
அகநானூறு பாடல் 2-ன் ஆசிரியர் கபிலர் என்றும், இது குறிஞ்சித் திணையைச் சேர்ந்தது என்றும் பல தமிழ் இலக்கிய ஆதாரங்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. இப்பாடலில், தலைவன் பகலில் வந்து தலைவியைச் சந்திக்கும் சூழலை மாற்றி, திருமணத்தை நோக்கி உறவை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதைத் தோழி நயமாக உணர்த்துகிறாள்.
மூலப்பாடல்:
கோழிலை வாழைக் கோள் முதிர் பெருங் குலை
ஊழுறு தீம் கனி, உண்ணுநர்த் தடுத்த
சாரற் பலவின் சுளையொடு, ஊழ் படு
பாறை நெடுஞ் சுனை, விளைந்த தேறல்
அறியாது உண்ட கடுவன் அயலது
கறி வளர் சாந்தம் ஏறல்செல்லாது,
நறு வீ அடுக்கத்து மகிழ்ந்து கண்படுக்கும்
குறியா இன்பம், எளிதின், நின் மலைப்
பல் வேறு விலங்கும், எய்தும் நாட!
குறித்த இன்பம் நினக்கு எவன் அரிய?
வெறுத்த ஏஎர், வேய் புரை பணைத் தோள்,
நிறுப்ப நில்லா நெஞ்சமொடு நின்மாட்டு,
இவளும், இனையள் ஆயின், தந்தை
அருங் கடிக் காவலர் சோர் பதன் ஒற்றி,
கங்குல் வருதலும் உரியை; பைம் புதல்
வேங்கையும் ஒள் இணர் விரிந்தன;
நெடு வெண் திங்களும் ஊர்கொண்டன்றே.
மூலப்பாடலின் வாசக வடிவம் தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகம், சென்னை நூலகம் மற்றும் பிற பதிப்புகளில் ஒத்ததாகக் காணப்படுகிறது.
எளிய உரைநடை விளக்கம்:
தலைவனுடைய மலையில் வாழைக் குலைகள் நன்கு பழுத்துக் கனிந்துள்ளன. பலாப்பழங்களும் பழுத்து, அவற்றின் சுளைகள் உதிர்ந்து கிடக்கின்றன. பாறைகளுக்கு இடையே உள்ள நீண்ட சுனைகளில் தேன் கலந்த நீர் தேங்கியுள்ளது.
அந்த இனிய நீரை அதன் தன்மையை அறியாமலேயே அருந்திய ஆண் குரங்கு, அருகிலுள்ள மிளகுக்கொடி படர்ந்த சந்தன மரத்தில் ஏறாமல், மணம் வீசும் மலர்கள் நிறைந்த இடத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் உறங்குகிறது. இவ்வாறு எதிர்பாராத இன்பத்தை அந்த மலையில் வாழும் பல விலங்குகளும் எளிதாகப் பெறுகின்றன.
அத்தகைய இனிமை நிறைந்த மலையை உடைய தலைவனே! நீ விரும்புகின்ற இன்பத்தைப் பெறுவது மட்டும் ஏன் அரிதாக இருக்க வேண்டும்? என்று தோழி கேட்கிறாள்.
பெரிய அழகிய தோள்களையும், மூங்கிலைப் போன்ற நீண்ட தோள்களையும் உடைய தலைவியின் மனம் உன்னை நினைத்து அமைதியின்றி இருக்கிறது. அவளும் உன்னைப் போலவே உன்னை நாடுபவளாக இருந்தால், அவளுடைய தந்தையின் கடுமையான காவலைக் கடந்து இரவில் வருவது உனக்குப் பொருத்தமானதாகும்.
மேலும், இப்போது வேங்கை மரங்கள் மலர்களால் நிறைந்து பூத்துள்ளன; நீண்ட வெண்மையான நிலவும் ஊரை ஒளிரச் செய்கிறது. எனவே, இனி காலம் தாழ்த்தாமல் இரவில் வந்து தலைவியை மணந்து கொள்வதற்கான முயற்சியை மேற்கொள் என்பதே தோழியின் நயமான அறிவுரை. பாடலின் துறை விளக்கமும் இதையே — பகலில் நடைபெறும் சந்திப்பை நிறுத்தி, வரைவு/மணத்தை நோக்கித் தலைவனைத் தூண்டுதல் — எனக் குறிப்பிடுகிறது.
பாடலின் உள்ளுறைப் பொருள்:
இந்தப் பாடலின் மிக அழகான அம்சம் உள்ளுறை உவமை.
மலையில் பழுத்த வாழைப்பழமும் பலாப்பழமும் சுனையில் விழுகின்றன. அவற்றின் இனிமையால் உருவாகும் தேன் கலந்த நீரை அறியாமல் குடிக்கும் குரங்கு, எதிர்பாராத இன்பத்தைப் பெறுகிறது. அதுபோல, தலைவனும் தலைவியுடன் திருமண வாழ்க்கை என்ற இனிய இன்பத்தை எளிதாக அடைய முடியும் என்பதைத் தோழி மறைமுகமாக உணர்த்துகிறாள். இந்த இயற்கைக் காட்சியின் வழியாகத் திருமணத்தைப் பற்றிய செய்தியை நேரடியாகச் சொல்லாமல் கூறுவது கபிலரின் கவிநயமாகும்.
இலக்கியச் சிறப்புகள்:
1. இயற்கையும் காதலும் ஒன்றிணைதல்
குறிஞ்சி நிலத்தின் வாழை, பலா, சந்தனம், மிளகு, வேங்கை, சுனை, நிலவு போன்ற இயற்கைக் கூறுகள் காதல் நிகழ்வின் பின்னணியாக மட்டுமல்லாமல், அதன் பொருளை உணர்த்தும் குறியீடுகளாகவும் அமைந்துள்ளன.
2. மறைமுகமாகக் கூறும் நயம்
“என்னை மணந்து கொள்” என்று தோழி நேரடியாகக் கூறவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, விலங்குகள்கூட தமக்குரிய இன்பத்தை எளிதில் அடைகின்றன; நீ விரும்பும் இன்பம் மட்டும் ஏன் அரிதாக வேண்டும்? என்று கேட்கிறாள்.
3. குரங்கின் காட்சி
தேன் கலந்த சுனைநீரை அருந்திய குரங்கு, சந்தன மரத்தில் ஏறாமல் மலர்ப்படுக்கையில் உறங்கும் காட்சி எதிர்பாராத இன்பத்தின் சிறந்த உருவகமாக அமைந்துள்ளது.
4. காலச்சூழல்
வேங்கை மலர்தல், வெண்மையான நிலவு ஊரை ஒளிரச் செய்தல் ஆகியவை இரவுக்குறிக்கான சாதகமான காலச்சூழலைக் காட்டுகின்றன.
5. சங்ககால சமூகப் பார்வை
காதல் உறவு சமூக அங்கீகாரம் பெற்ற திருமணமாக மாற வேண்டிய கட்டத்தை இப்பாடல் நுட்பமாகச் சுட்டுகிறது. காதல், குடும்பம், காவல், திருமணம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாகக் காட்டப்படுகின்றன.
ஒரு வரியில் பாடலின் கருத்து:
“இயற்கையே இன்பத்தை எளிதாக்கும் நிலையில், நீ விரும்பும் தலைவியை மணந்து கொள்ள மட்டும் ஏன் தயங்குகிறாய்?”
