Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
391 – 395 of 500 பாடல்கள்
மரபின்நின் கிளையோடு ஆரப்
பெய்த பைந்நிண வல்சி
கலத்தில் தருகுவென் மாதோ
விறல்வேல் காளையொடு
ஓதியை வரக்கரைந் தீமே.
தொ¨ந்த நுதலும் நோக்கிப்
வாழி தோழி பரியின்
இடும்பை தரூஉம்
நாடனொடு வந்த மாறே.
பழிக்கும் அண்க ணாட்டி
நெஞ்சிற்கு ஏம மாக
ளோநின் மகளே
வெள்வேல் விடலைமுந் துறவே.
செய்த
அறானும் அருளிற்று மன்ற
இறந்த அம்சில் ஓதிப்
மான்பிணை அலைத்த
குறுமகள் காட்டிய வம்மே.
கூர்எரிச்
நெடுங்கொடி விடர்குகை முழங்கும்
அருஞ்சுரம் தீர்ந்தனம் மென்மெல
வாழியோ குறுமகள் போதுகலந்து
அருவி வீழும்
சோலைநம் மலைகெழு நாட்டே.
