Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
216 – 220 of 400 பாடல்கள்
பெற்ற
முரசுடைச் செல்வம் – தழங்கருவி
முத்துதிரும் வெற்ப! அதுவன்றோ
கூத்தேபோல் வீழ்ந்தவிதல் கண்டும்
ஒருபொருள் ஈயாதான் செல்வம்
தாமுடைய
மாணப் பொதிகிற்பார் – தீவினை
அஞ்சா விடிலென் ‘குருட்டுக்கண்
துஞ்சாக்கால் என்?’
பொருளைத்
பற்றினால் வைத்திறப் பாரே
பொழுதின்கண் இட்டுக் ‘குடரொழிய
போக்கு பவர்‘.
தவர்க்கும்
பசிகளையார் வம்பர்க்(கு) உதவல்
வென்ற புருவத்தாய்! ‘ஆற்றக்
அன்ன துடைத்து‘.
