அகநானூறு – பாடல் 3:
பாடியவர்: எயினந்தை மகனார் இளங்கீரனார்
திணை: பாலை
கூற்று: தலைவன் தன் நெஞ்சிடம் கூறியது
அடிகள்: 18
பாடுபொருள்: பொருளீட்டுவதற்காக மீண்டும் பிரிந்து செல்லலாமா என்ற தலைவனின் மனப்போராட்டம்.
மூலப்பாடல்:
இருங்கழி முதலை மேஎந்தோ லன்ன
கருங்கா லோமைக் காண்பின் பெருஞ்சினைக்
கடியுடை நனந்தலை யீன்றிளைப் பட்ட
கொடுவாய்ப் பேடைக் கல்கிரை தரீஇய
மான்றுவேட் டெழுந்த செஞ்செவி யெருவை
வான்றோய் சிமைய விறல்வரைக் கவாஅன்
றுளங்குநடை மரையா வலம்படத் தொலைச்சி
யொண்செங் குருதி யுவறியுண் டருந்துபு
புலவுப்புலி துறந்த கலவுக்கழி கடுமுடை
கொள்ளை மாந்தரி னானாது கவரும்
புல்லிலை மராஅத்த வகன்சே ணத்தங்
கலந்தர லுள்ளமொடு கழியக் காட்டிப்
பின்னின்று துரக்கு நெஞ்ச நின்வாய்
வாய்போற் பொய்ம்மொழி யெவ்வமென் களைமா
கவிரித ழன்ன காண்பின் செவ்வா
யந்தீங் கிளவி யாயிழை மடந்தை
கொடுங்குழைக் கமர்த்த நோக்க
நெடுஞ்சே ணாரிடை விலங்கு ஞான்றே.
எளிய உரைநடை விளக்கம்:
தலைவன் முன்பு பொருளீட்டுவதற்காகக் கடுமையான பாலை நிலப் பாதையில் பயணம் செய்திருக்கிறான். அந்த வழியில் முதலையின் தோலைப் போன்ற கருமையான அடிப்பகுதியைக் கொண்ட ஓமை மரங்கள், உயர்ந்த மலைச்சரிவுகள், காட்டுமாடுகள், இரத்தத்தை உறிஞ்சும் பருந்துகள், புலிகள் விட்டுச்சென்ற அழுகிய இறைச்சியைத் தேடும் கொள்ளையர்கள் போன்ற அச்சமூட்டும் காட்சிகள் நிறைந்திருக்கின்றன.
அத்தகைய கொடிய வழியை மீண்டும் கடந்து சென்று பொருள் ஈட்ட வேண்டும் என்ற ஆசை தலைவனுடைய உள்ளத்தில் எழுகிறது. குறிப்பாக, தனது மனைவிக்குத் தேவையான அழகிய அணிகலன்களை வாங்கித் தர வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனைத் தூண்டுகிறது.
ஆனால் அவனுடைய நெஞ்சம் அவனைத் தடுக்கிறது. “அவளை விட்டுப் பிரிந்து மீண்டும் அந்தக் கொடிய வழியில் செல்வாயா?” என்று அவனுடைய உள்ளம் கேட்பது போலத் தோன்றுகிறது.
தலைவியின் அழகிய சிவந்த வாய், இனிய சொற்கள், வளைந்த காதணிகள் அணிந்த முகம் ஆகியவை தலைவனுடைய மனக்கண்முன் தோன்றுகின்றன. அவளுடைய ஏக்கப் பார்வை தன்னைப் பிரிந்து செல்ல விடாமல் வழிமறிக்கும் என்று அவன் உணர்கிறான்.
பாடலின் மையக் கருத்து:
பொருள் தேடும் ஆசைக்கும், அன்பான வாழ்க்கைத் துணையைப் பிரியக்கூடாது என்ற மன உணர்வுக்கும் இடையே நடைபெறும் போராட்டமே இப்பாடலின் மையம்.
இளங்கீரனார் பாலை நிலத்தின் கொடுமையை மட்டும் வர்ணிக்கவில்லை; அந்தப் பயணத்தைவிட பிரிவின் மனவேதனை இன்னும் கொடியது என்பதை உணர்த்துகிறார். பாடலின் 18 அடிகளில் பெரும்பகுதி பாலை நிலத்தின் விலங்குகள், மரங்கள், வழிப்பாதை ஆகியவற்றை வர்ணிக்கிறது; அதன் வழியாக தலைவனின் உள்மனப் போராட்டம் வெளிப்படுகிறது.
இலக்கியச் சிறப்புகள்:
1. பாலை நிலத்தின் உயிரோட்டமான வர்ணனை
முதலை, ஓமை மரம், எருவைப் பருந்து, மரையா, புலி, பாலை வழி போன்ற இயற்கைக் கூறுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன.
2. அருமையான உவமை
ஓமை மரத்தின் கருமையான அடிப்பகுதி முதலையின் தோலைப் போன்றது எனக் காட்டப்படுகிறது. இது பாலை நிலத்தின் கடுமையான தோற்றத்தை வாசகனின் கண்முன் கொண்டு வருகிறது.
3. விலங்குகளின் வழியாக மனித உணர்வு
தன் துணைக்காக உணவு கொண்டு செல்லும் எருவைப் பருந்தின் காட்சி, தலைவனின் குடும்பப் பொறுப்புடன் இணைக்கப்படுகிறது. துணையைப் பேணுவதற்காக உயிரினங்கள்கூட கடினமான முயற்சிகளை மேற்கொள்கின்றன என்ற உள்ளார்ந்த சிந்தனை இதில் உள்ளது.
4. உள்ளம்–நெஞ்சம் போராட்டம்
பொருள் ஈட்ட வேண்டும் என்ற ஆசை ஒரு பக்கம்; தலைவியைப் பிரியக்கூடாது என்ற அன்பு மறுபக்கம். இந்த இரு உணர்வுகளுக்கிடையேயான போராட்டத்தை தலைவன் தன்னிடமே பேசிக்கொள்வதாகப் புலவர் அமைத்துள்ளார்.
5. இயற்கையும் அக உணர்வும்
வெளியில் காணப்படும் கொடிய பாலை நிலம், தலைவனுடைய உள்ளத்தில் தோன்றும் பிரிவுத் துயரத்தின் பிரதிபலிப்பாக அமைகிறது.
இன்றைய வாழ்க்கைக்கான சிந்தனை:
பொருள் வாழ்க்கைக்கு அவசியம்; ஆனால் அந்தப் பொருளைப் பெறுவதற்காக நாம் நேசிக்கும் மனிதர்களின் மன அமைதியை இழக்கக் கூடாது.
“செல்வத்தைத் தேடும் பயணம் முக்கியம்; ஆனால் அன்பை இழந்து பெறும் செல்வம் முழுமையான வெற்றி அல்ல.”
