அகநானூறு பாடல் – 6: “மருதத் திணை – தலைவி தலைவனிடம் கூறியது.”

அகநானூறு – பாடல் 6:

அகநானூற்றின் பாடல் வரிசைப்படி பாடல் 6 மருதத் திணையைச் சேர்ந்தது. அகநானூற்றில் 6, 16, 26… என முடியும் பாடல்கள் மருதத் திணைக்குரியவை.

பாடியவர்: பரணர்
திணை: மருதம்
கூற்று: தலைவி தலைவனிடம் கூறியது
துறை: பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி ஊடிக் கூறியது
அடிகள்: 22

இந்தப் பாடலின் தனிச்சிறப்பு, தலைவன் பரத்தையருடன் கழித்த இரவுக்குப் பிறகு வீட்டிற்கு வரும்போது, தலைவி அவனை நேரடியாகத் திட்டாமல் கிண்டல், நையாண்டி, நினைவூட்டல், உவமை ஆகியவற்றின் வழியாக அவனுடைய தவறை உணரச் செய்வதாகும்.

மூலப்பாடல்:

அரி பெய் சிலம்பின் ஆம்பல் அம் தொடலை
அரம் போழ் அவ் வளைப் பொலிந்த முன்கை,
இழை அணி பணைத்தோள், ஐயை தந்தை,
மழை வளம் தரூஉம் மா வண் தித்தன்,
பிண்ட நெல்லின் உறந்தை ஆங்கண்,
கழை நிலை பெறாஅக் காவிரி நீத்தம்,
குழை மாண் ஒள்ளிழை நீ வெய்யோளொடு,
வேழ வெண்புணை தழீஇப் பூழியர்
கயம் நாடு யானையின் முகன் அமர்ந்து ஆங்கு,
ஏந்து எழில் ஆகத்து பூந்தார் குழைய
நெருநல் ஆடினை புனலே இன்று வந்து
ஆக வன முலை அரும்பிய சுணங்கின்,
மாசு இல் கற்பின் புதல்வன் தாய் என
மாயப் பொய்ம்மொழி சாயினை பயிற்றி, எம்
முதுமை எள்ளல் அஃது அமைகும் தில்ல,
சுடர்ப் பூந்தாமரை நீர் முதிர் பழனத்து
அம் தூம்பு வள்ளை ஆய் கொடி மயக்கி,
வாளை மேய்ந்த வள் எயிற்று நீர்நாய்
முள்ளரைப் பிரம்பின் மூதரில் செறியும்
பல் வேல் மத்தி கழாஅர் அன்ன எம்
இளமை சென்று தவத் தொல்லஃதே,
இனிமை எவன் செய்வது, பொய்ம்மொழி எமக்கே?

எளிய உரைநடை விளக்கம்:

தலைவி தலைவனிடம் கூறுகிறாள்:

“நேற்று நீ அழகிய அணிகலன்களை அணிந்திருந்த வேறொரு பெண்ணுடன் காவிரியில் விளையாடினாய். உறந்தை நகரத்தருகே பெருக்கெடுத்து ஓடும் காவிரி நீரில், மூங்கில்களால்கூட கடக்க முடியாத வெள்ளத்தில், வெண்புணையைத் தழுவிக்கொண்டு அவளுடன் நீராடினாய். அவளை அணைத்தபோது அவளுடைய மலர்மாலை உன் மார்பில் கசிந்து சிதைந்தது. அந்த மகிழ்ச்சியில் பூழியர் நாட்டுக் குளங்களில் விளையாடும் யானைகளைப் போன்ற மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தாய்.

ஆனால் இன்று என்னிடம் வந்து, ‘நீ அழகியவள்; உன் மார்பில் இளமை அரும்புகிறது; நீ கற்புடையவள்; நீ என் மகனின் தாய்’ என்று இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுகிறாய்.

நேற்று வேறொருத்தியுடன் இன்பமாக இருந்துவிட்டு, இன்று என்னிடம் மட்டும் இனிய பொய்களைச் சொல்லி என்னை ஏமாற்ற முடியாது.

‘என் இளமை இன்னும் இருக்கிறது’ என்று சொல்லி என்னைத் தேற்ற வேண்டாம். சுடர்போன்ற தாமரைகள் மலரும் நீர்நிறைந்த வயலில், வாளை மீன்களை உண்ணும் கூரிய பற்களையுடைய நீர்நாய், பழைய முட்புதர்களுக்குள் தங்குவது போல, மத்தி என்பவனுடைய கழாஅர் நகரைப் போன்றே என் இளமையும் வெகுகாலத்திற்கு முன்பே கழிந்துவிட்டது என்று நீ சொல்லும் பொய்மொழிகள் எனக்கு இனிமை தருமா?”

இவ்வாறு தலைவி, தலைவனின் தவறை நேரடியாகக் கூறாமல் நேற்றைய செயலையும் இன்றைய பொய்யான அன்பையும் எதிரெதிராக நிறுத்தி, அவனை ஊடலுடன் மறுக்கிறாள்.

பாடலின் மையக்கருத்து:

“பொய்யான அன்பை விட, உண்மையான நினைவும் மரியாதையும் மேலானவை.”

தலைவன் பரத்தையிடம் சென்றுவிட்டு மீண்டும் தலைவியிடம் வருகிறான். தலைவி அவனை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அவனுடைய நேற்றைய செயல்களை நினைவூட்டி, இன்று பேசும் இனிய வார்த்தைகள் வெறும் பொய்மொழிகள் என்பதை உணர்த்துகிறாள். இங்கு ஊடல் என்பது வெறும் கோபம் அல்ல; தன் உரிமையையும் மனவேதனையையும் வெளிப்படுத்தும் தலைவியின் குரல் ஆகிறது.

இலக்கியச் சிறப்புகள்:

1. “நெருநல் – இன்று” என்ற காலமாற்ற உத்தி

பாடலின் மிக வலிமையான அமைப்பு:

“நெருநல் ஆடினை புனலே / இன்று வந்து…”

நேற்று பரத்தையுடன் இருந்த தலைவன், இன்று தன் மனைவியிடம் வந்து இனிமையாகப் பேசுகிறான். இந்த இரண்டு காலங்களின் எதிர்மறை அமைப்பு தலைவனின் போலித்தனத்தை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது.

2. நையாண்டி கலந்த ஊடல்

“நீ கற்புடையவள்; என் மகனின் தாய்” என்று தலைவன் கூறுவதை தலைவி அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. “மாயப் பொய்ம்மொழி” என்று அவனுடைய இனிய பேச்சையே பொய்யாக மாற்றிவிடுகிறாள்.

3. மருதத் திணையின் இயற்கை

காவிரி, வயல், தாமரை, வள்ளைக்கொடி, வாளை மீன், நீர்நாய், பிரம்பு போன்றவை மருத நிலத்தின் வளத்தையும் வாழ்க்கைச் சூழலையும் அழகாகக் காட்டுகின்றன. மருதத் திணைக்கு வயலும் வயல் சார்ந்த இடமும் நிலைக்களமாகவும், வைகறை சிறுபொழுதாகவும் கருதப்படுகிறது.

4. உள்ளுறை உவமை

நீர்நாய் வாளை மீனைத் தேடி வள்ளைக்கொடிகளை நெகிழச் செய்து, பழைய பிரம்புக்குள் சென்று தங்கும் காட்சி, தலைவனின் செயலுக்கு மறைமுகமான உவமையாகப் பழைய உரையில் விளக்கப்படுகிறது. அதுபோல, தலைவன் தன் இல்லறப் பிணைப்பைத் தளர்த்தி வேறிடத்து இன்பத்தை நாடிவிட்டு மீண்டும் வீட்டிற்கு வருகிறான்.

5. வரலாற்றுக் குறிப்புகள்

பாடலில் ஐயை, தித்தன், உறந்தை, காவிரி, பூழியர் நாடு, மத்தி, கழாஅர் போன்ற வரலாற்று/புவியியல் குறிப்புகள் இடம்பெறுகின்றன. இதனால் அகப்பாடலுக்குள் சங்ககால சமூக மற்றும் அரசியல் உலகத்தின் சில தடயங்களும் கிடைக்கின்றன.

6. பெண்ணின் மனவலிமை

தலைவி தன் துயரத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்தவில்லை. தலைவனுடைய தவறை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் தன்னம்பிக்கையும் மனவலிமையும் அவளுடைய பேச்சில் வெளிப்படுகின்றன.

இன்றைய வாழ்க்கைக்கான சிந்தனை:

“இனிய வார்த்தைகள் மட்டும் போதாது; உறவில் உண்மையும் நம்பிக்கையும் இருக்க வேண்டும்.”

நேற்று செய்த தவறை மறைத்து இன்று இனிமையாகப் பேசுவது உண்மையான அன்பல்ல. ஒருவருடைய நம்பிக்கையை மீண்டும் பெற வேண்டுமெனில் வார்த்தைகளைவிட செயல்களில் மாற்றம் தேவை என்பதை இந்தச் சங்கப்பாடல் இன்றும் உணர்த்துகிறது.

ஒரு வரியில் பாடலின் கருத்து:

“நேற்றைய துரோகத்தை மறைக்க இன்றைய இனிய பொய்மொழிகள் போதாது.”