அகநானூறு – பாடல் 10:
அடுத்ததாக அகநானூறு – பாடல் 10. இது அம்மூவனார் பாடிய நெய்தல் திணைப் பாடல். பாடல் 10, முதல் 120 பாடல்கள் அடங்கிய களிற்றியானை நிரை பகுதியில் இடம்பெறுகிறது.
பாடியவர்: அம்மூவனார்
திணை: நெய்தல்
கூற்று: இரவுக்குறி வந்து தலைமகளைக் கண்டு நீங்கும் தலைமகனை எதிர்ப்பட்டு நின்று தோழி கூறியது
அடிகள்: 13
மையக்கருத்து: தலைவன் இனியும் இரகசியமாக வராமல், தலைவியை மணந்து தன் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.
மூலப்பாடல்:
வான்கடற் பரப்பிற் றூவற் கெதிரிய
மீன்கண் டன்ன மெல்லரும் பூழ்த்த
முடவுமுதிர் புன்னைத் தடவுநிலை மாச்சினைப்
புள்ளிறை கூரும் மெல்லம் புலம்ப
நெய்த லுண்கண் பைதல கலுழப்
பிரித லெண்ணினை யாயி னன்று
மரிதுதுற் றனையாற் பெரும வுரிதினின்
கொண்டாங்குப் பெயர்தல் வேண்டுங் கொண்டலொடு
குரூஉத்திரைப் புணரி யடைதரு மெக்கர்ப்
பழந்திமில் கொன்ற புதுவலைப் பரதவர்
மோட்டுமண லடைகரைக் கோட்டுமீன் கொண்டி,
மணங்கமழ் பாக்கத்துப் பகுக்கும்
வளங்கெழு தொண்டி யன்னவிவள் நலனே.
எளிய உரைநடை விளக்கம்:
தோழி, இரவில் தலைவியைச் சந்தித்துவிட்டு திரும்பிச் செல்லும் தலைவனை வழிமறித்துக் கூறுகிறாள்:
“பெரிய கடலின் அலைகள் தெறிக்கும் நீர்த்துளிகள், விண்மீன்களைப் போன்ற வெண்மையான புன்னை அரும்புகளின் மீது விழுகின்றன. முதிர்ந்த புன்னை மரத்தின் அகன்ற கரிய கிளைகளில் பறவைகள் தங்குகின்றன. இத்தகைய அழகிய நெய்தல் நிலத்தின் தலைவனே!
நெய்தல் மலரைப் போன்ற மை தீட்டிய கண்களைக் கொண்ட இவளுடைய கண்கள் இப்போது துயரத்தால் கலங்குகின்றன. இவளை விட்டுப் பிரிந்து செல்ல நினைத்தால், அது உனக்கு மிகவும் கடினமான செயல் ஆகும்.
எனவே, இனியும் இரவில் மட்டும் வந்து செல்வதை விட்டுவிட்டு, இவளை உரிமையுடன் மணந்து உன் ஊருக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.
கீழைக்காற்றால் கடல் அலைகள் கொந்தளிக்கின்றன. அந்த அலைகள் மணல் மேடுகளில் மோதுகின்றன. பழைய கட்டுமரங்களைப் பயன்படுத்திய பரதவர்கள் அவற்றை விட்டு புதிய வலைகளைப் பயன்படுத்தி சுறா மீன்களைப் பிடிக்கிறார்கள். அந்த மீன்களை மணம் கமழும் பாக்கத்தில் உள்ள மக்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.
வளம் மிக்க தொண்டி நகரைப் போன்ற சிறப்பும் அழகும் கொண்டவள் இவள். இத்தகைய தலைவியை நீ உன் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் சென்று மணம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.”
பாடலின் மையக்கருத்து:
“காதல் இரகசியமாக நீடிக்க வேண்டாம்; அது உரிமையான இல்லறமாக மலர வேண்டும்.”
தலைவன் இரவில் வந்து தலைவியைச் சந்தித்துவிட்டு மீண்டும் செல்கிறான். இந்தச் செயல் தலைவியின் மனத்தில் துயரத்தை ஏற்படுத்துவதோடு, ஊராரிடமும் அலர் ஏற்படக்கூடிய நிலையை உருவாக்குகிறது.
அதனால் தோழி தலைவனை நேரடியாகக் கண்டித்து, “இனி தாமதிக்காமல் தலைவியை மணந்து உன் ஊருக்கு அழைத்துச் செல்” என்று வலியுறுத்துகிறாள்.
இலக்கியச் சிறப்புகள்:
1. மாலை நேரக் கடற்கரைக் காட்சி
பாடலின் தொடக்கம் ஒரு அற்புதமான இயற்கைக் காட்சி:
கடல் அலைகள் → நீர்த்திவலைகள் → புன்னை அரும்புகள் → மாலை ஒளி → பறவைகள் தங்கள் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்புதல்.
அலையின் நீர்த்துளிகள் புன்னை மலர்களில் விழ, அவை விண்மீன்களைப் போல ஒளிர்வதாகக் காட்டுவது அம்மூவனாரின் ஓவியத்தன்மை மிக்க வர்ணனை.
2. புன்னை மரத்தின் குறியீடு
முதிர்ந்த புன்னையின் அகன்ற கிளைகளில் பல பறவைகள் தங்குகின்றன. இதன் மூலம் தலைவனின் பெரிய குடிப்பெருமையும், பலர் சார்ந்து வாழும் வளமும் மறைமுகமாகச் சுட்டப்படுவதாக உரை விளக்குகிறது.
3. தலைவியின் கண்கள்
“நெய்தல் உண்கண் பைதல கலுழ” — நெய்தல் மலரைப் போன்ற மை தீட்டிய தலைவியின் கண்கள் துயரத்தால் கலங்குகின்றன.
இந்த ஒரு காட்சியே தலைவனின் பிரிவு தலைவிக்கு ஏற்படுத்தும் மனவேதனையை மிகச் சுருக்கமாகவும் வலிமையாகவும் வெளிப்படுத்துகிறது.
4. தொண்டி என்ற உவமை
தலைவியின் அழகு மற்றும் நற்குணங்களை வளம் மிக்க தொண்டி நகரத்துடன் ஒப்பிடுகிறார்.
தொண்டி சங்ககாலத்தில் முக்கியமான கடற்கரைத் துறைமுகமாகவும் வணிக வளம் நிறைந்த நகரமாகவும் விளங்கியதாக விளக்கப்படுகிறது.
5. பரதவர்களின் வாழ்க்கை
பழைய கட்டுமரத்தை விட்டுப் புதிய வலை கொண்டு சுறா மீன் பிடிக்கும் பரதவர்கள், தாங்கள் பெற்ற மீனைப் பாக்கம் மக்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இதன் மூலம் சங்ககால கடல்வாழ் மக்களின் மீன்பிடித் தொழிலும், பகிர்ந்து வாழும் சமூக வாழ்க்கையும் பதிவாகிறது.
6. மறைமுகமான கண்டிப்பு
இந்தப் பாடலின் மிகச் சிறந்த இலக்கிய உத்தி இதுவாகும்.
முதல் பகுதியில் தோழி தலைவனின் குடிப்பெருமையைப் புகழ்கிறாள். பின்னர் கடற்கரைப் பரதவர்களின் துணிச்சலையும் செயற்பாட்டையும் கூறுகிறாள். ஆனால் அதன் உள்ளார்ந்த செய்தி:
“அவர்களைப் போல நீயும் துணிந்து, உன் காதலியை மணந்து கொள்.”
என்பதாகும்.
அதாவது, நேரடியாக “நீ தவறு செய்கிறாய்” என்று கூறாமல், இயற்கை மற்றும் கடல்வாழ் மக்களின் வாழ்க்கைக் காட்சிகள் வழியாக தலைவனுக்கு அறிவுரை வழங்குகிறார். இதுவே சங்க இலக்கியத்தின் உள்ளுறை நயம்.
7. பாடலின் அமைப்புக் கலை
பாடலின் முதல் பகுதி தலைவனின் பெருமையை உயர்த்துகிறது; நடுப்பகுதி தலைவியின் துயரத்தைச் சொல்கிறது; இறுதிப்பகுதி திருமணத்தை நோக்கித் தலைவனைத் தூண்டுகிறது. இவ்வாறு குறுகிய 13 அடிகளுக்குள் ஒரு முழுமையான காதல்–சமூகச் சூழலை அம்மூவனார் அமைத்துள்ளார்.
இன்றைய வாழ்க்கைக்கான சிந்தனை:
“உண்மையான காதல் மறைவில் மட்டும் வாழ்வதற்கல்ல; அது பொறுப்புடன் உறவாகவும் இல்லறமாகவும் மாற வேண்டும்.”
ஒருவரை நேசிப்பது மட்டும் போதாது. அந்த உறவுக்கான பொறுப்பு, உரிமை, துணிவு, சமூக அங்கீகாரம் ஆகியவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தை இப்பாடல் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே முன்வைக்கிறது.
ஒரு வரியில் பாடலின் கருத்து:
“இரவின் மறைவில் வரும் காதல், மணத்தின் வெளிச்சத்தில் இல்லறமாக வேண்டும்.”

