அகநானூறு – பாடல் 12:

“யாயே, கண்ணினும் கடுங் காதலளே”

பாடியவர்: கபிலர்
திணை: குறிஞ்சி
கூற்று: தோழி தலைவனிடம் கூறியது
துறை: வரைவு கடாயது
பகுதி: களிற்றியானை நிரை
பாடல் வரிகள்: 14

மூலப் பாடல்:

யாயே, கண்ணினும் கடுங் காதலளே;
எந்தையும், நிலன்உரப் பொறாஅன்; 'சீறுடி சிவப்ப,
எவன், இல! குறுமகள்! இயங்குதி?' என்னும்;
யாமே, பிரிவு இன்று இயைந்த துவரா நட்பின்,
இருதலைப் புள்ளின் ஓர் உயிரம்மே;
ஏனல்அம் காவலர் ஆனாது ஆர்த்தொறும்
கிளிவிளி பயிற்றும் வெளில்ஆடு பெருஞ்சினை,
விழுக்கோட் பலவின் பழுப்பயம் கொண்மார்,
குறவர் ஊன்றிய குரம்பை புதைய,
வேங்கை தாஅய தேம்பாய் தோற்றம்
புலிசெத்து, வெரீஇய புகர்முக வேழம்,
மழைபடு சிலம்பில் கழைபடப் பெயரும்
நல்வரை நாட! நீ வரின்,
மெல்லியல் ஓரும் தான் வாழலளே.

— கபிலர்

எளிய உரைநடை விளக்கம்:

“தலைவனே! தலைவியின் தாய், அவளைத் தன் கண்களைவிடவும் அதிகமாகக் காதலிப்பவள். அவளுடைய தந்தையும், தன் மகளின் மென்மையான பாதங்கள் தரையில் நடந்து சிவப்பதைக்கூடப் பொறுக்காதவர். ‘என் சிறுமகள் ஏன் இவ்வாறு நடக்கிறாள்?’ என்று அவளைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கிறார்.

ஆனால் தலைவியும் நீயும் பிரிக்க முடியாத அன்புடையவர்கள். இரு தலைகளைக் கொண்ட ஒரு பறவை ஒரே உயிருடன் இருப்பதைப் போல, நீங்கள் இருவரும் ஒரே உயிராக இணைந்திருக்கிறீர்கள்.

தினைப்புனத்தைக் காக்கும் காவலர்கள் எழுப்பும் ஓசையால் கிளிகள் அஞ்சும் மலைநாடு இது. உயர்ந்த பலா மரங்களில் பழங்கள் பழுத்துக் கிடக்கின்றன. குறவர்கள் அமைத்த குடில்களை மறைக்கும் அளவுக்கு வேங்கை மரங்கள் வளர்ந்துள்ளன; அவற்றின் மலர்களிலிருந்து தேன் சொட்டுகிறது.

புலி என்று எண்ணி அஞ்சும் புள்ளிகள் நிறைந்த முகத்தையுடைய யானைகள், மழை பெய்யும் மலைச்சாரலில் மூங்கில்களை உரசியபடி செல்கின்றன.

இத்தகைய வளமான மலைநாட்டின் தலைவனே! நீ வந்து அவளை மணந்து கொண்டால் மட்டுமே, இந்த மென்மையான இயல்புடைய தலைவி உயிருடன் வாழ்வாள்.”

பாடலின் பின்னணி:

தலைவனும் தலைவியும் காதலித்து வருகின்றனர். ஆனால் தலைவன் திருமணத்தைத் தாமதப்படுத்துகிறான். தலைவியின் குடும்பம் அவளை மிகவும் பாதுகாப்புடன் வளர்க்கிறது.

தோழி தலைவனிடம், “இவள் உன்னை விட்டுப் பிரிந்து வாழ முடியாத அளவுக்கு உன்னை நேசிக்கிறாள். அவளுடைய பெற்றோரும் அவளை மிகவும் பாதுகாக்கிறார்கள். எனவே இனியும் களவு வாழ்க்கையைத் தொடராமல், அவளை மணந்து கொண்டு வாழ்வதே சரியானது” என்று அறிவுறுத்துகிறாள்.

இதனால் இப்பாடல் காதலின் ஆழத்தையும், அந்தக் காதலைத் திருமணமாக மாற்ற வேண்டிய சமூகப் பொறுப்பையும் ஒரே நேரத்தில் எடுத்துரைக்கிறது. பாடலின் துறை “வரைவு கடாயது” என்பதும் இதையே சுட்டுகிறது.

இலக்கியச் சிறப்புகள்:

1. “கண்ணினும் கடுங் காதலளே”

தலைவியின் மீது தாய்க்கு இருக்கும் அன்பை கண்களைவிட மேலானது என்று கூறுகிறார்.

2. “இருதலைப் புள்ளின் ஓர் உயிரம்மே”

இது பாடலின் மிக அழகான உவமை.

இரு தலைகள் கொண்ட ஒரு பறவை ஒரே உயிருடன் இருப்பதைப் போல, தலைவனும் தலைவியும் இரு உடல்களில் ஒரே உயிராக வாழ்கின்றனர்.

3. குறிஞ்சி நிலத்தின் இயற்கை

பாடலில் குறிஞ்சி நிலத்தின் பல்வேறு காட்சிகள் உயிரோட்டமாக வருகின்றன:

• தினைப்புனம்
• கிளிகளின் ஒலி
• பெருஞ்சினை
• பழுத்த பலாப்பழம்
• குறவர் குடில்
• வேங்கை மலர்
• தேன்
• புள்ளிமுக யானை
• மழை பெய்யும் மலைச்சாரல்
• மூங்கில்

இதன் மூலம் தலைவன் வாழும் மலைநாடு கண்முன் நிறுத்தப்படுகிறது.

4. இயற்கையும் காதலும்

மலையின் வளமும், காதலின் வளமும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்படுகின்றன.

மழை பொழியும் மலைச்சாரல் எவ்வாறு உயிர்களுக்கு வளம் தருகிறதோ, அதுபோல தலைவனின் வருகை தலைவியின் உயிருக்கு நம்பிக்கையையும் வாழ்வையும் தருகிறது.

5. காதலில் இருந்து திருமணத்திற்கான நகர்வு

இப்பாடலின் முக்கியமான கருத்து இதுவே:

காதல் என்பது தனிப்பட்ட உணர்வு மட்டுமல்ல; அது பொறுப்புடன் நிறைவு பெற வேண்டிய உறவு.

தலைவியின் நிலையை எடுத்துக்காட்டி, தோழி தலைவனை திருமணத்திற்கு விரைந்து வருமாறு அறிவுறுத்துகிறாள்.

மையக் கருத்து:

“இரு தலைகளைக் கொண்ட ஒரு பறவை ஒரே உயிருடன் இருப்பதைப் போல, தலைவனும் தலைவியும் பிரிக்க முடியாத காதலில் ஒன்றாக உள்ளனர்; எனவே அந்தக் காதல் திருமணத்தின் மூலம் நிறைவு பெற வேண்டும்.”

ஒரு வரிக் கருத்து:

“உயிர் ஒன்றான காதல், உறவாக நிலைக்க திருமணத்தில் நிறைவு பெற வேண்டும்.”