Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
371 – 375 of 400 பாடல்கள்
யுடையார் அவற்றைச் சலமொழுகல்
பழியேயும் அன்றி மறுமையும்
வினையால்
பொருள்கருது வாரே – விரிபூ
புனலூர ! வேண்(டு)‘அயிரை விட்டு
வாங்கு பவர்‘.
மன்னர்க்கே துப்புரவ தல்லால்
மிக்கார்க்கு உதவஒன் றீதல்
கிடந்தது
தெரிந்து வழங்குங்கால் – வல்லே
கொண்ட(து) அறாஅது அறுமோ
நோக்கி
அறிந்தீவார் மாண்டார் – புனத்த
இரட்டும் குளிர்வரை நாட!
