Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
16 – 20 of 100 பாடல்கள்
உவாத்தியான் தாய்தந்தை தம்முன்
குரவர் இவர்இவரைத்
போலத் தொழுக என்பதே
கண்ட நெறி.
உரையிகந்து செய்யார் விரதம்
தீர மறவார் – நிறையுவா
தின்னார் மரங்குறையார் என்பவே
வாளர் துணிவு.
வெண்பா)
கால்கழுவி வாய்பூசி மண்டலஞ்செய்து
உண்டார் எனப்படுவர் அல்லாதார்
வாய்பூசிச் செல்வர் அதுவெறுத்துக்
அரக்கர் குறித்து.
(இன்னிசைச் சிந்தியல் வெண்பா)
நீங்காமை உண்டிடுக பள்ளியுள்
புலராமை ஏறற்க என்பதே
வாளர் துணிவு.
நோக்கும் திசைகிழக்குக் கண்ணமர்ந்து
துளங்காமை நன்குஇரீஇ யாண்டும்
நோக்கான் உரையான் தொழுதுகொண்டு
உகாஅமை நன்கு.
